علل کم شدن میل جنسی

عوامل فیزیکی و روانشناسی متعددی در ابتلا به این مشکل موثر است که در اینجا به مهم ترین آنها اشاره شده است.

اضطراب و کم شدن میل جنسی

ممکن است فردی بتواند در عین حال که دچار اضطراب است، بسیاری از کارهای زندگی خود را به خوبی انجام دهد اما بدون شک درخصوص رابطه جنسی، دچار مشکل می شود.

استرس شغلی، مشکلات مالی، مراقبت از فردی بیمار از اعضاء خانواده و دیگر عوامل استرس زا، موجب کم شدن میل جنسی می شود.

برای اینکه بتوان اضطراب را مهار کرد باید تکنیک های کنترل اضطراب را آموخت و یا از مشاوره های سودمند استفاده کرد.

مشکلات ارتباطی و کم شدن میل جنسی

مشکلات ارتباطی حل نشده بین همسران، یکی از مهلک ترین عوامل موثر در کم شدن میل به رابطه جنسی است.

به ویژه در زن ها، احساس صمیمیت کردن، عامل مهمی در برقراری رابطه جنسی است.

اما بحث و جدل، ارتباط ضعیف، خیانت، عدم اعتماد و دیگر مسائلی که مانعی بر سر صمیمیت است، می تواند منجر به کم شدن علاقه به رابطه جنسی شود.

مصرف الکل و کم شدن میل جنسی

افرادی که از نوشیدنی های الکلی استقبال می کنند، کمتر در برقراری رابطه جنسی موفق هستند.

برخی از مردم بر این باورند که نوشیدنی الکلی آنها را به ارتباط جنسی علاقه مند می کند، اما الکل روی واکنش های مناسب شان اثر منفی می گذارد و نمی توانند برای خود و شریک جنسی شان، رابطه مناسبی داشته باشند.

همچنین الکل سبب ضعیف شدن عروق خونی و اعصاب درگیر در نعوظ می شود.

کم خوابی و کم شدن میل جنسی

برخی از افراد به دلیل کم خوابی- دیر به رختخواب رفتن و خیلی زود از خواب برخاستن- گرفتار کم شدن میل جنسی می شوند.

گاهی اوقات بی خوابی های مکرر و یا آپنه در خواب، باعث می شود که فرد احساس خستگی دایمی کند و همین مساله علاقه او را به برقراری رابطه جنسی از بین می برد.

سرپرستی و کم شدن میل جنسی

نگهداری از کودک خردسال یکی از دلایلی است که پدر یا مادر را به داشتن رابطه جنسی بی علاقه می کند.

البته خود سرپرستی، مشکلی محسوب نمی شود. در واقع نداشتن زمان هنگام مراقبت از بچه، تا اندازه ای از صمیمیت کاسته و به تدریج میل جنسی را کم شدن می دهد.

بنابراین زن و مرد باید هراز گاهی برای مراقبت از فرزند یا فرزندان کوچک خود، از کسی کمک بگیرند و برای کنار هم بودن، وقت بخرند.

مصرف دارو و کم شدن میل جنسی

مصرف برخی از داروها می تواند فرد را به رابطه جنسی بی علاقه کند.

داروهایی مانند داروهای ضدافسردگی، فشار خون، آنتی هیستامین، شیمی درمانی، داروهای ضد ویروس ایدز، درمان کننده های پروستات، معالجات هورمونی و قرص های ضدبارداری می توانند میل جنسی را کم شدن دهند.

تعویض دارو و یا تغییر میزان مصرف آن می تواند این مشکل را برطرف کند.

تصور ناخوشایند از بدن و کم شدن میل جنسی

اگر فرد نسبت به ظاهر و اندام خود احساس خوبی نداشته باشد و از این نظر از اعتماد به نفس پایینی برخوردار باشد، مثلا احساس کند خیلی چاق است (حتی اگر اینطور نباشد)، ممکن است نتواند در رابطه جنسی مناسب رفتار کند.

زن و شوهر باید یکدیگر را مطمئن کنند که در هر وضعیتی که باشند، باز هم مورد توجه یکدیگرند.

همچنین افراد باید روی اعتماد به نفس خود کار کرده و آن را افزایش دهند.

چاقی و کم شدن میل جنسی

بیش از حد چاق بودن، موجب عدم لذت از فعالیت جنسی و ایجاد مشکلاتی در عملکرد می شود.

البته دلیل اصلی آن هنوز کاملا مشخص نیست اما ممکن است به اعتماد به نفس، روابط مملو از نارضایتی، اثر برخوردهای نامناسب دیگران نسبت به چاقی فرد و دیگر مسائل روانشناختی مربوط باشد.

ناتوانی جنسی و کم شدن میل جنسی

ناتوانی جنسی، نوعی اختلال جنسی است که منجر به کم شدن میل جنسی می شود.

در واقع افرادی که دچار این مشکل می شوند، از ترس اینکه مبادا نتوانند از پس رابطه به خوبی برآیند، علاقه ای به ارتباط نشان نمی دهند.

کم شدن تستوسترون و کم شدن میل جنسی

هورمون تستوسترون، در حفظ رابطه جنسی موثر است. هرچه مردها مسن تر می شوند، مقدار هورمون تستوسترون در آنها کم می شود.

البته تمام مردان دچار کم شدن میل جنسی نمی شوند. ولی برای برخی از افراد این اتفاق می افتد. این هورمون در زن ها هم تمایل به رابطه را افزایش می دهد اما تعادل هورمونی در آنها به مراتب پیچیده تر از مردهاست و عوامل بسیار دیگری دخیل هستند.

هنوز هم مشخص نیست که آیا درمان تستوسترون در زن ها همانند مردها، موثر و ایمن هست یا خیر.

افسردگی و کم شدن میل جنسی

اصلا به نظر منصفانه نمی آید. زیرا داروهای ضدافسردگی موجب کم شدن میل جنسی می شوند و خود بیماری افسردگی هم چنین اثری دارد.

بنابراین باید با کمک مشاوران زبده، مشکلات افسردگی تان را حل کنید تا دوباره به رابطه جنسی علاقه مند شوید.

یائسگی و کم شدن میل جنسی

بیش از نیمی از زن ها پس از یائسگی، با وجود اینکه می دانند باید زندگی جنسی شان را فعال نگه دارند، علاقه ای به ایجاد رابطه جنسی ندارند.

علایم یائسگی، همچون خشکی واژن و درد هنگام رابطه جنسی موجب کم شدن میل جنسی در آنها می شود. البته تغییرات هورمونی، فقط بخشی از مشکل است.

تصور آنها از بدن و ظاهرشان، از اعتماد به نفس شان کاسته و در عین حال داروهایی که به دلایلی مجبور به مصرف آنها هستند، نیز باعث می شوند که علاقه شان را به رابطه جنسی از دست بدهند.

صمیمیت بسیار کم و کم شدن میل جنسی

رابطه جنسی بدون صمیمیت، قاتل داشتن رابطه جنسی سالمی است. همسران به جای به سرعت برقرار کردن رابطه، بهتر است زمانی را برای صمیمی شدن با یکدیگر بگذرانند.

باید یاد بگیرند که بدون اینکه مجبور باشند ارتباط جنسی داشته باشند، می توانند نسبت به هم عشق بورزند.

 

عوامل موثر بر میل جنسی
برای افزایش میل جنسی چی بخوریم

 

حقایقی در مورد خودارضایی

خودارضایی، افسانه‌ها، واقعیت‌ها و راهکارها 

خودارضایی مثل هر کارکرد جسمانی‌روانی دیگری، ممکن است تبدیل به یک فعالیت آسیب‌زا شود. در این زمینه می‌توان به «خودارضایی وسواسی» اشاره کرد که در آن فرد به انجام خودارضایی احساس اجبار می‌کند.

در این مطلب ابتدا افسانه‌های رایجی که دربارهٔ خودارضایی وجود دارد را واکاوی می‌کنیم و سپس خودارضایی وسواسی را به عنوان یکی از اختلال‌های مربوط بررسی می‌کنیم و در ‌‌نهایت به راهکارهایی برای فائق‌آمدن بر آن اشاره می‌کنیم.

افسانهٔ شمارهٔ یک: خودارضایی بینایی را ضعیف می‌کند

مطالعات نشان می‌دهند که خودارضایی پدیدهٔ بسیار رایجی است. 

نتایج پژوهش‌ها نشان می‌دهند که ۶۷ الی ۹۴درصد از مردان و بین ۴۳ تا ۸۵درصد از زنان حداقل یک‌بار در طول زندگی‌شان اقدام به خودارضایی کرده‌اند. در ایران تعداد این پژوهش‌ها بنا به دلایل مختلفی کم‌تر است یا در دسترس نیستند، ولی مطالعه‌ای که در سال ۱۳۹۰ انجام شده است و در مجله علوم رفتاری و اجتماعی چاپ شده، نشان می‌دهد ۹۲درصد از مردان و ۶۲درصد از زنان ایرانی حداقل یک‌بار در طول زندگی‌شان اقدام به خودارضایی کرده‌اند، بنابراین احتمالاً بینایی تعداد کثیری از افراد جامعه باید از بین رفته باشد یا مشکل داشته باشد.

ولی علم پزشکی تاکنون هیچ نتیجهٔ مستقیمی دربارهٔ ارتباط خودارضایی با مشکلات پزشکی و ضعف بینایی به دست نیاورده است. تنها مطالعات پزشکی که در آن به ارتباط خودارضایی با مشکلات جسمانی اشاره شده است، مربوط به خودارضایی وسواسی است.

افسانهٔ شماره دو: خودارضایی اختلال روانی ایجاد می‌کند

تنها مشکل روان‌شناختی مربوط به خودارضایی، «احساس گناه» است. عوامل متعددی موجب می‌شود که فرد بعد از خودارضایی دچار احساس گناه شود، از جمله این‌که اگر فرد «خودارضایی» را امری غیرطبیعی و ناپسند و زشت در نظر بگیرد، یا پیامدهای وحشتناک برای آن متصور شود، یا حتی اگر همین افسانه‌هایی که در این‌جا ذکر می‌شود را از پیامدهای خودارضایی در نظر بگیرد، احساس گناه در او افزایش پیدا می‌کند.

افسانهٔ شماره سه: خودارضایی باعث تضعیف قوای جسمانی، کم‌خونی و لاغری می‌شود

بله، خودارضایی مانند هر عمل دیگری که بخشی از انرژی جسمانی بدن را تحلیل می‌برد، موجب خستگی یا شاید بی‌حالی شود و بخشی از انرژی جسمانی بدن را مصرف می‌کند.

ولی خستگی، بی‌حالی و تحلیل انرژی بعد از خودارضایی، با استراحت و تغذیه مناسب دوباره تامین می‌شود و این تحلیل انرژی دائمی نیست. همچنین خودارضایی در مردان، ارتباطی به بدکارکردی اسپرم‌ها ندارد.

خودارضایی وسواسی چیست؟ 

خودارضایی وسواس‌گونه، به شرایطی اشاره دارد که در آن فرد برای انجام خودارضایی احساس اجبار می‌کند. این شرایط ممکن است با دیدن فیلم‌ها یا عکس‌هایی با محتوای جنسی همراه باشد یا نباشد.

این وسواس ممکن است با دیگر اختلال‌های رایج روان‌شناختی همچون افسردگی، اضطراب و رفتارهای وسواسی و ناتوانی در رابطه عاطفی همراه باشد.

نشانه‌های خودارضایی وسواسی چیست؟

اگر چنین نشانه‌های در عمل به خودارضایی وجود داشته باشد، می‌توان آن را خودارضایی وسواسی در نظر گرفت:

اگر خودارضایی فرد آن‌قدر زیاد باشد که روابط اجتماعی، عاطفی، بین فردی و کاری او را مختل کند. 

اگر خودارضایی آن قدر شدید باشد که بعد از هر ارگاسم، احساس تنهایی در فرد ایجاد شود.

 اگر بعد از خودارضایی، رضایت جنسی کسب نشود. 

اگر فرد روزانه بین ۵ تا ۱۵بار خودارضایی کند. 

اگر فرد نمی‌تواند وسوسهٔ تحریک اندام‌های جنسی‌اش را کنترل کند. 

اگر فرد تنها زمانی دست از خودارضایی می‌کشد که آسیب‌دیده یا خسته و فرسوده شود یا احساس فشار اجتماعی شدیدی را تجربه کند. 

چگونه با خودارضایی وسواسی کنار بیاییم؟

حالا که این اختلال را شناختید راه‌حل‌هایش را هم با هم مرور می‌کنیم:

۱. بپذیرید که مشکل دارید 

از دلایل مهم خودارضایی، نداشتن رابطه عاطفی و جنسی طبیعی است. اگر شما به این دلیل خودارضایی می‌کنید، احتمالاً باید دلایل ناتوانی در برقراری رابطه عاطفی را پیدا کنید.

از طرف دیگر گاهی خودارضایی راهی برای فرار از واقعیت‌های زندگی است. تغییر در زندگی نیاز به این دارد که شما اهداف مشخصی را دنبال کنید. همچنین «زمان خطرناک» را پیدا کنید. یعنی نشانه‌هایی که موجب می‌شوند که شما در آن زمان دست به خودارضایی بزنید را پیدا کنید و در آن زمان‌ها خود را مشغول به کار دیگری کنید.

۲. ابتکار به خرج دهید و عادت‌هایتان را بشکنید 

مدتی خودارضایی نکنید و وارسی کنید که این رفتار چه قدر از زمان شما را به خود اختصاص می‌دهد، در حالی که می‌توانید آن را به فعالیت‌های اجتماعی و احساس‌های بهتر بگذرانید. به عبارت دیگر، بهتر است به جای تاکید بر یک جنبه از زندگی‌تان، در اینجا زندگی جنسی، ابعاد لذت‌بخش دیگری نیز داشته باشید.

۳. ذره‌ذره کم کنید 

اگر شما روزانه خودارضایی می‌کنید، اول تلاش کنید که، یک روز در هفته خودارضایی نکنید. مثلاً جمعه‌ها خودارضایی نکنید. سپس تلاش کنید که هفته‌ای دو روز خودارضایی نکنید و در آن روز‌ها به نیازهای جسمانی و روانی دیگرتان برسید.

۴. خودتان را مشغول نگه دارید 

وقتی هیچ‌کاری برای انجام‌دادن نداشته باشید، احتمال این که خودارضایی کنید زیاد می‌شود. خلاقیت به خرج دهید و خود را در موقعیت‌هایی قرار دهید که نمی‌توانید خودارضایی کنید. بودن با دوستان، رفتن به کتابخانه یا کتابفروشی، رفتن به پیاده‌روی، رفتن به باشگاه ورزشی، رفتن به یک کافه یا رستوران، روش‌هایی هستند که شما را از خودارضایی دور می‌کنند. در واقع با این کار شما ذهنتان را تربیت می‌کنید که هر نشانه‌ای را با خودارضایی همانند نکند.

۵. به فیلم‌ها و عکس‌های جنسی نگاه نکنید 

یکی از دلایلی که افراد نمی‌توانند رفتارهای وسواسی خودارضایی را کنترل کنند، پورنوگرافی یا دیدن فیلم‌های جنسی است. خیلی مهم است که تحملتان را برای وسوسهٔ دیدن چنین فیلم‌هایی بالا ببرید.

منبع: dohaclinic.org

 

تاثیر خودارضایی بر رابطه جنسی
علت خودارضایی در زنان متاهل

 

امکانات فوق شامل خریدارای سی دی مقالات سایت و مجموعه آموزشی زوج خوشبخت نیز می شود