آیا رابطه دهانی برای زنان خطر دارد

رابطه دهانی یکی از بخش های رابطه جنسی است که اطلاعات زیادی در مورد خطرات آن وجود ندارد. در این مطلب به برخی مشکلات مربوط به رابطه دهانی اشاره می شود.

رابطه دهانی چه خطراتی برای واژن دارد؟

85 درصد خانم ها در هنگام برقراری رابطه جنسی رابطه دهانی انجام می دهند. بر اساس بررسی های انجام شده رابطه دهانی یک بخش طبیعی از لذت رابطه جنسی در بین زوجین شده است.

اما با وجود علاقه اکثریت به این نوع رابطه اطلاعات زیادی در مورد آن در دست نیست و خطرات آن مشخص نشده است. بیشتر اطلاعات و راهنمایی ها مربوط به رابطه مقعدی یا رابطه واژینال است. به این ترتیب شاید سوال بسیاری از افراد باشد که آیا رابطه دهانی سلامت واژن خانم ها را به خطر می اندازد؟

دکتر آلیسا دووک  Alyssa Dweck، متخصص قلب  عضو تیم پزشکی نیویورک در این باره می گوید:رابطه دهانی لزوما برای واژن بد نیست. یک محیط باکتریایی طبیعی در دهان و یک محیط باکتریایی طبیعی در واژن وجود دارد و برای افرادی که دارای سیستم ایمنی سالم و طبیعی هستند، این محیط باکتریایی مشکلی ایجاد نمی کند.

رابطه دهانی و تبخال تناسلی

در حالیکه بزاق همسر شما ممکن است سالم باشد، دهان، لب ها یا گلوی او ممکن است کاملا سالم نباشد. اگر فرد مبتلا به تبخال باشد یا احساس کند به زودی دچار تب خال خواهد شد – و لب او با پوست واژن و اطراف آن تماس پیدا کند – این تب خال ممکن است به شما منتقل شود.

تبخال ها به علت ویروس هرپس herpes بروز می کنند، بنابراین هرپس دهانی مرد می تواند در زن به هرپس واژینال یا تبخال تناسلی تبدیل شود. دکتر دووک در این باره می گوید: بسیاری از افراد به این واقعیت فکر نمی کنند که اگر مرد یکی از این تبخال ها را داشته باشد و با یک زن رابطه دهانی برقرار کند، پس از آن زن مستعد ابتلا به عفونت و تبخال تناسلی خواهد بود.

 رابطه دهانی و بیماری سوزاک و کلامیدیا 

تبخال تناسلی تنها بیماری مقاربتی پس از یک رابطه دهانی برای یک زن نیست. سوزاک Gonorrhea و کلامیدیا chlamydia هم بیماری هایی هستند که اگر مرد در گلوی خود به آنها مبتلا باشد، می تواند آن ها را از طریق رابطه دهانی به واژن زن انتقال دهد.

رابطه دهانی و ویروس HIV

ویروس HIV نیز تهدید دیگری است. ذرات ویروسی می توانند از طریق یک خراش یا زخم وارد واژن شده و HIV را نیز به زن انتقال دهند. 

رابطه دهانی و ویروس پاپیلوم انسانی یا HPV

خطر دیگر خطر ویروس Human Papillomavirus ویروس پاپیلوم یا HPV انسانی است. احتمال انتقال این ویروس از طریق رابطه دهانی مشخص نیست، اما به هرحال طبق گفته مرکز کنترل بیماری ها، برخی بررسی ها نشان داده اند که این احتمال وجود دارد. اگر شریک جنسی یک خانم ویروس HPV را در گلوی خود داشته باشد و یکی از انواع ویروسی را که با سرطان دهانه رحم در ارتباط است در میان آنها وجود داشته باشد، این ویروس به زن انتقال داده می شود و خطر ابتلا به سرطان دهانه رحم در زن افزایش خواهد یافت. 

به هرحال رابطه دهانی در زمان پریود زن به هیچ عنوان توصیه نمی شود زیرا احتمال انتقال عفونت به هر دو طرف وجود دارد. 

دکتر دووک در خاتمه می گوید: همیشه برای رابطه جنسی دهانی یا واژینال توصیه هایی داریم و اقدامات احتیاطی لازم است انجام دهید. اگر اطلاعی از وضعیت بیماری های مقاربتی شریک جنسی خود ندارید، بهتر است در زمان رابطه جنسی از کاندوم استفاده کنید. در زمان رابطه دهانی نیز می توانید روی واژن خود را با سد دهانی dental dam بپوشانید – سد دهانی یک قطعه نازک لاتکس است که می توانید روی واژن خود را با آن بپوشانید. به این ترتیب زبان و دهان شریک جنسی ارتباط مستقیم با پوست و اطراف واژن نخواهد داشت.

منبع: سایت سیمرغ

 

رابطه جنسی دهانی و خطر ابتلا به سرطان

 

احتمال خیانت دوباره همسر

علائم خیانت دوباره چیست ؟ چقدر احتمال دارد همسری که یکبار خیانت کرده مجدد خیانت کند ؟

وقتی با کسانی که طعم تلخ خیانت همسر را چشیده اند صحبت می کنیم، یکی از سؤالات مشترک آنها این است که آیا او دوباره دست به خیانت خواهد زد؟ پاسخ این سؤال تأثیر زیادی در تصمیم گیری آنها برای ادامه زندگی مشترک شان خواهد داشت.

وقتی پشیمانی سودی دارد!

برای اینکه بفهمید همسرتان جزء کدام یک از دو گروه بالا است، به تشخیص روانشناس نیاز دارید اما در کنار آن، چند رفتار مهم از سوی همسرتان می تواند تا حدی به شما نشان بدهد که آیا او واقعاً از کارش پشیمان است یا نه. در این موارد احساس پشیمانی همسر، چیزهای مهم زیادی درباره او به شما می گوید، برای مثال اگر شوهرتان از خیانتش پشیمان باشد، با احتمال بیشتری می توان او را جزء خطاکارها (و نه مبتلایان به اختلال روانی) حساب کرد و یا به احتمال بیشتری او عزمش را برای جبران رفتار اشتباهش جزم خواهد کرد. اما چه رفتارهایی به شما نشان می دهند که او واقعاً از کرده ی خود پشیمان است و واقعاً می خواهد جبران کند؟

اعتماد، اساسی برای زندگی مشترک

وقتی امضای دو نفر پای سند ازدواج می نشیند، اولین چیزی که در ذهن طرفین نقش می بندد این جمله است: «من با تو ام و تو با منی، تا آخر عمر». این جمله کوتاه همان تعهدی است که یکی از ارکان مهم عشق را تشکیل می دهد. حالا اگر یک شخص سوم وارد این جمله شود، ساختار و معنای آن به هم می ریزد و تعهد کمرنگ می شود. وقتی که در یک زندگی مشترک دوز تعهد پایین بیاید، اعتماد از بین می رود و کاملاً روشن است که در چنین فضایی، عشق بیشترین آسیب را متحمل خواهد شد.

اختلال یا اشتباه؟ مسئله این است.

هنوز هیچ آزمایش یا راهکار مشخصی به وجود نیامده است که به ما بگوید آیا کسی که یک بار به همسرش خیانت کرده است، صددرصد دوباره این کار را خواهد کرد یا نه. اما یک سری نشانه ها هستند که می توانند درباره این موضوع به ما سرنخ بدهند. مهم ترین این سرنخ ها آن است که مشخص شود آیا رفتار خیانت آمیز همسر، یک اتفاق بوده است و یا اینکه او مبتلا به یک اختلال یا مشکل روانی است؟ منظور از اتفاق تلقی کردن خیانت همسر، کم اهمیت جلوه دادن آن نیست بلکه اتفاق در اینجا یعنی رفتاری که به صورت ناخودآگاه از او سر زده است. به عبارت دیگر کسانی که به همسرشان خیانت می کنند در دو گروه کلی قرار می گیرند: گروه ناخودآگاهان و گروه مبتلایان به اختلال روانی. برای روشن تر شدن موضوع مثالی می زنیم «آقای الف، در یکی از روزهایی که با همسرش مشکلی پیدا کرده بود، به تصور راهنمایی گرفتن از همکار خانمش، سرِ درد دل را با او باز کرد و همکار هم درباره دیدگاه های زنانه نسبت به مسائل مورد نظر آقای الف، چیزهایی گفت. دفعه بعد، همین همکار از او درباره سرنوشت آن مشکل پرسید و آقای الف باز هم به تصور راهنمایی گرفتن، یک سری چیزهای دیگری را درباره خودش و رابطه با همسرش و... با او مطرح کرد. کم کم صحبت های سه چهار دقیقه ای آنها در محل کار به گفتگو در مسیر رفت و آمد، گفتگوهای پیامکی و ... کشیده شد و آقای الف که به عنوان مردی متعهد می خواست زندگی زناشویی اش را بهتر کند، بدون آنکه آگاه باشد که اسم رفتارش خیانت است و یا آگاهانه بخواهد چنین کاری را با زندگی اش بکند، وارد مسیر اعتماد خراب کنی شد که همان آسایش نصفه و نیمه را هم از زندگی مشترک آنها گرفت».

شاید باورش سخت باشد، اما خیلی از موارد خیانت بدون قصد و آگاهی قبلی و با شیوه هایی به همین پیش پا افتادگی شکل می گیرند.

در برابر این گروه، افرادی هم هستند که یَدِ طولایی در رابطه با جنس مخالف و خیانت به همسر دارند و علاوه بر آن از ماهیت رفتارشان هم آگاهند و احساس پشیمانی واقعی و با دوام هم در آنها ایجاد نمی شود. این افراد مبتلا به یک اختلال روانی یا روانی – جنسی هستند و معمولاً خیانت نشانه ای از وجود یک اختلال جدی در آنها است. از دیدگاه روانشناسی، به طور کلی احتمال آنکه افراد گروه اول دوباره مرتکب خیانت بشوند کمتر از احتمال ارتکاب مجدد خیانت از سوی افراد گروه دوم است.

 

در ادامه به چند مورد اشاره مختصری می کنیم:

1. چقدر با شما همدلی می کند؟

اینکه شوهر شما زیر بار رفتار خیانتش برود و قبول کند که شما حق دارید از او ناراحت و عصبانی باشید و یا رفتارتان را با او عوض کنید، مرحله مهمی از پشیمانی او است. به عبارت دیگر اگر شوهرتان تلاش می کند خودش را جای شما بگذارد و از دید شما به رفتارش نگاه کند، به معنای آن است که تا حد امیدوار کننده ای متوجه زشتی عملش شده و به دنبال همدلی کردن با شما است.

2. چقدر شفاف سازی می کند؟

کسانی که از خیانتشان واقعاً پشیمان هستند، سعی می کنند با شفاف سازی اعتماد از دست رفته را در همسرشان بازسازی کنند. به طور کلی اعتمادسازی مجدد بعد از خیانت به چیزی حداقل شش ماه تا یکسال (و حتی بیشتر) زمان نیاز دارد و همسرانی که از خیانتشان پشیمان هستند، تمام تلاش خود را برای جلب مجدد اعتماد همسرشان می کنند.برای مثال می پذیرند که در مدت شفاف سازی، همسرشان بتواند به تلفن همراه و یا فضای مجازی آنها دسترسی داشته باشد و صادقانه او را در جریان روابطشان قرار می دهند.

3.چقدر مرد عمل است؟

یکی از نشانه های مهم همسرانی که از خیانتشان پشیمان هستند آن است که سعی می کنند به کلام اکتفا نکنند و به وعده هایشان عمل هم بکنند.

4. چقدر از شیوه های سالم ابراز وجود استفاده می کند؟

اگر همسر شما جزء کسانی باشد که از خیانتش پشیمان است، سعی می کند تغییراتی را در سبک ارتباطش با شما به وجود آورد. برای مثال سعی می کند در مورد مسائل مختلف بیشتر از ابزار گفتگو استفاده کند، با رویکرد حل مسئله با شما وارد شور می شود و یا سعی می کند انتقادات و اختلاف نظرهایش را به شکل سازنده و نتیجه بخشی به شما ابراز کند.

منبع : سیمرغ

 

چکار کنیم همسرمان خیانت نکند
اعتماد به همسر بعد از خیانت